Trafik kuralları insanların katkısı olmadan hiçbir işe yaramaz. Bizde kurallar var, insanların katkısı yok. ‘Bir başkasına o kurallar geçerlidir, bana geçerli değil’ yöntemiyle gidiyoruz. Burada maalesef çok eksik olan şey saygı ve hoşgörü... Bir başkasına olan saygımızın ne kadar az olduğunu trafikte görüyoruz. Bizim hep ön planda olmamız gerektiğini düşünüp, bir başkasının hiçbir nedenle, hangi durumda olursa olsun bizden daha haklı olduğunu ya da yol alma hakkına sahip olduğunu kabul etmek istemiyoruz. Avrupa’da bunun doğrusunu çok iyi görüyoruz. Bilgi, beceri, sağduyu, saygı zaten bunlar esas. Kuralları koyanlar da bunun üzerine koymuşlar. Yazılı kurallar var, yazılı olmayan kurallar var. Dikkat ederseniz yazılı kurallar çok basit, kırmızıda dur, yeşilde geç. Ama bir kişiye belirli bir durumda yol verebilmek hem saygıyı ortaya koyuyor, hem de senin kazalara karışma riskini azaltıyor.Yol verirken daha az kazaya karışılır.Doğrusu bütün dünyada uygulanan çağdaş eğitim sistemi bizdede olmalı. Ülkemize baktığımızda, ‘Biz AB’ye gireceğiz. Girmek için mahkemelerimizde, sivil toplum örgütlerimizde, politikada, hayatımızda birçok değişiklikler yaptık’ diyoruz.Ama nedense yıllardır bir Trafik Kanununu çıkaramıyoruz. Adamlar geliyor, uçaktan iniyor ve bizim keşmekeş trafiğimize giriyorlar. İlk gördüğünüz bu manzaradan sonra siz ne karar verirsiniz? Bu adamlar hazır mı, değil mi? O kadar gariplikler yaşanıyor ki trafiğimizde... Trafik toplumun aynasıdır. Toplumun aynası buysa, toplum da bu demektir!

                                Dolayısıyla biz bunu düzeltmedikçe, onların istediği noktaya gelemeyiz. Bu iki kere iki dört. Bir takım şeyleri kağıt üzerinde düzeltip, biz hazırız demekle trafik düzelmiyor.